Ściąga - liceum, technikum - cz. 1

31 Homer · Iliada Mój duch mnie przed tym ocali, bo już przywykłem być dzielnym, w pierwszych szeregach wśród Trojan o sławę walczyć zaszczytną. Ale jako kochający mąż myśli o losie swojej żony. Martwi się tym, że gdy Troja upadnie, zostanie ona wzięta do niewoli i zmuszona do pracy fizycznej (jako służąca). (…) mnie ból nie tak ciężki o losy Trojan przenika, ani o samą Hekabę, ani o władcę Pryjama, ani o braci rodzonych (…) jak o twą dolę. Jego słowa dowodzą, że Andromacha jest mu bliższa nawet niż rodzice. Dlatego woli zginąć niż dopuścić, by ukochana kobieta cierpiała w niewoli. Pojedynek z Achillesem to dla Hektora kwestia ambicji. UCZUCIA BOHATERÓW Z wypowiedzi bohaterów wynika, że oboje, zarówno Andromacha, jak i jej mąż, mają świadomość, że jest to ich ostatnia rozmowa . Hektor, już ubrany w zbroję, przepowiada klęskę Trojan, zaś jego żona przeczuwa swoje wdowień- stwo, mówiąc: Bo cię zabiją Achaje (…) / żadna mnie radość nie czeka, kiedy cię los twój doścignie (…). Zdaje sobie sprawę z tego, że o życiu człowieka decy- duje los i że nie można od niego uciec. W scenie pożegnania na pierwszy plan wychodzi miłość bohaterów. Andromacha czuje się osamotniona i z trwogą myśli o rozstaniu z mężem. Hektor zaś to nie tylko nieustraszony i żądny sławy heros, ale również mężczyzna szczerze kochający swą żonę, zatroskany o jej przyszłość. ŚRODKI ARTYSTYCZNE NAZWA CYTAT OMÓWIENIE epitety Spiżozbrojnych Achajów, Owcach srebrzystorunnych, boskiego Achilla, Święty nasz Ilion, mężem młodością kwitnącym, sławę zaszczytną Na uwagę zasługują pojawia- jące się tu epitety złożone, charakterystyczne dla stylu Homera. apostrofy Zgubi cię twoja odwaga, szalony! A ja niech lepiej spoczywam w ziemi, nim ciebie utracę! W podanych przykładach wykrzyknikiem podkreślo- ne zostały ogromne emocje, jakie towarzyszą rozmowie.